ท่ามกลางบรรยากาศอันเร่าร้อนแต่เปราะบางของสาธารณรัฐไวมาร์ในปี 1929 Babylon Berlin คือผลงานซีรีส์ที่ยิ่งใหญ่และใช้ทุนสร้างสูงที่สุดในประวัติศาสตร์โทรทัศน์เยอรมนี กำกับโดย ทอม ไทค์แวร์ (Run Lola Run), อาคิม ฟอน บอร์รีส์ และ เฮงก์ ฮันด์โลเอ็กเทน ดัดแปลงจากนวนิยายสืบสวนของ โฟลเกอร์ คุตเชอร์ กลายเป็นภาพสะท้อนอันทรงพลังของสังคมที่กำลังเต้นรำอยู่บนปากเหวแห่งระบอบเผด็จการ

ศูนย์กลางของมรสุมนี้คือ สารวัตรเกเรออน ราธ (รับบทโดย โฟลเกอร์ บรูช) ตำรวจปราบปรามความประพฤติจากโคโลญจน์ที่ย้ายมาประจำการที่กองบัญชาการตำรวจเบอร์ลิน หรือ "ปราสาทแดง" (Rote Burg) ณ อเล็กซานเดอร์พลาตซ์ ราธไม่ใช่ยอดนักสืบไร้เทียมทาน แต่คือทหารผ่านศึกแนวรบด้านตะวันตกที่บอบช้ำจากอาการ PTSD รุนแรง ซึ่งจิตแพทย์ยุค 1920 เรียกว่า "อาการตัวสั่นจากสงคราม" (Kriegszittern)

อาการตัวสั่นจากสงคราม และการพึ่งพามอร์ฟีน

อาการคลุ้มคลั่งของราธถูกนำเสนออย่างทรงพลัง เมื่อเสียงดังหรือความเครียดกระตุ้นความทรงจำเกี่ยวกับแก๊สพิษและระเบิด มือของเขาจะสั่นอย่างควบคุมไม่ได้จนไม่สามารถถือปืนหรือเขียนรายงานได้ เพื่อเอาชีวิตรอดในวัฒนธรรมตำรวจที่กดขี่ เขาจึงแอบใช้มอร์ฟีนระงับอาการอยู่เสมอ

การเสพติดยานี้สะท้อนบาดแผลของคนทั้งยุค:

• ตราบาปของอาการช็อกสงคราม: ในเยอรมนียุคระหว่างสงคราม ทหารที่ป่วยทางจิตมักถูกพวกอนุรักษ์นิยมตราหน้าว่าขี้ขลาด การที่ราธต้องซ่อนอาการป่วย สะท้อนถึงการที่ชาวเยอรมันพยายามกลบฝังความพ่ายแพ้ในปี 1918 ไว้ใต้ความสำราญ
• เงาของพี่ชาย อันโน: ราธต้องแบกรับความรู้สึกผิดที่ทอดทิ้งพี่ชายไว้ในสนามรบ ซึ่งความลับนี้กลายเป็นชนวนเหตุทางการเมืองที่ปะทุขึ้นในเวลาต่อมา

งานสร้างอันเปี่ยมมนต์ขลังของ ทอม ไทค์แวร์

สิ่งที่ทำให้ Babylon Berlin เหนือกว่าซีรีส์ประวัติศาสตร์ทั่วไป คือการเล่าเรื่องที่เต็มไปด้วยพลังร่วมสมัย กล้องของไทค์แวร์พาผู้ชมเหินข้ามจากโรงพิมพ์คอมมิวนิสต์ในนอยเคิลน์ ไปสู่คฤหาสน์หรูของนายธนาคารปรัสเซีย และฟลอร์เต้นรำสุดเหวี่ยงในไนต์คลับ Moka Efti

ผ่านสายตาของ เกเรออน ราธ ผู้ชมจะได้เห็นความเปราะบางของประชาธิปไตยไวมาร์ ที่ถูกบดขยี้ระหว่างกลุ่มกษัตริย์นิยม กลุ่มปฏิวัติคอมมิวนิสต์ และการก้าวขึ้นมาของพรรคนาซี สำหรับ Babylon Berlin สไตล์นัวร์ไม่ใช่แค่ความสวยงามทางภาพยนตร์ แต่คือบทเพลงส่งวิญญาณของอารยธรรมหนึ่ง