ท่ามกลางปริศนาชวนขนลุกมากมายภายใน ลูมอน อินดัสทรีส์ แทบไม่มีสิ่งใดจะแสดงออกถึงความคุกคามของอำนาจองค์กรได้ดีไปกว่ากล่องส่งเสียงลำโพงที่ใช้สื่อสารกับ 'คณะกรรมการ' (The Board)
ตลอดทั้งซีซันแรก ผู้จัดการระดับสูงอย่าง ฮาร์โมนี โคเบล ต้องรายงานตัวต่อ นาตาลี เจ้าหน้าที่ประสานงานผู้เป็นตัวแทนของกลุ่มผู้บริหารปริศนาที่ไม่มีใครเคยพบหน้า เมื่อคณะกรรมการตัดสินใจ 'ส่งเสียง' เพื่อสั่งปลดโคเบลหลังเหตุการณ์พยายามฆ่าตัวตายของเฮลลี่ สิ่งที่เล็ดลอดออกมากลับมีเพียงสัญญาณรบกวนของคลื่นวิทยุ เสียงความถี่อิเล็กทรอนิกส์สั้นๆ และคำแปลอันไร้อารมณ์ของนาตาลี: “คณะกรรมการจะไม่รับฟังการอุทธรณ์ใดๆ”
กลุ่มแฟนคลับได้รวบรวมเบาะแสสำคัญที่ชี้ว่า คณะกรรมการดังกล่าวอาจไม่ใช่กลุ่มผู้บริหารที่เป็นมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป การกล่าวอ้างถึง เคียร์ อีแกน ผู้ก่อตั้งองค์กรในศตวรรษที่ 19 ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผนวกกับปีกนิทรรศการหุ่นขี้ผึ้งอมตะ (Perpetuity Wing) บ่งชี้ว่าอำนาจสูงสุดของลูมอนอาจเป็นโครงการกักเก็บความทรงจำและจิตสำนึกดิจิทัลของอดีตผู้นำตระกูลอีแกนที่ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน
เมื่อซีซัน 2 นำเสนอโครงสร้างอำนาจที่ลึกซึ้งขึ้น ความจริงเบื้องหลังบุคคลหรือสิ่งใดที่ควบคุมเสียงในกล่องนั้น จะเปลี่ยนความเข้าใจของผู้ชมเกี่ยวกับเป้าหมายที่แท้จริงของลูมอนไปตลอดกาล